Graven van de Giants.

Deze collectieve graven, die geen gelijke in Europa, bestaan in hoofdzaak uit een grafkamer 5 tot 15 meter lang en 1 tot 2 meter hoog. De voorzijde van het pand wordt begrensd door un'esadra als om de horens van een stier, of een halve maan en de oudste graven in het midden van de halve cirkel symboliseren is een stele tot 4 meter hoog, prachtig gebeeldhouwd en voorzien van een geplaatste kleine opening aan de onderzijde, mag men aannemen, werd afgesloten door een rots, en via die mensen kunnen krijgen tot het graf. Dicht bij de binnenkomst had een obelisk opgetrokken (de Sardijnse Betile) dat symboliseerde de geest van de voorouder waarschijnlijk waakt over de doden. Gevestigd waren uit de buurt van dorpen, en kan bieden aan een groot aantal doden. Er wordt verondersteld tussen de honderd en tweehonderd. Dus waar de ossuaries werden gedeponeerd de overblijfselen van de doden zodra ze waren geworden skeletten. Waren waarschijnlijk vleesloos voor de begrafenis

(hebben sporen van deze praktijk op de botten gevonden), en werden begraven wanneer zij een aanzienlijk aantal.

Aanwezig in hoeveelheden ecclatante grond Sardinië, vandaag kunnen we rekenen een aantal van 321 graven ontdekt, terwijl verbeelden dat velen nog onontdekt. Van bijzonder belang zijn de Capichera in Arzachena, Li en Lolghi Coddu Vecchju, maar zeker die van Madau pijn in de buurt van Fonni.